Aktualności

Trzy historie. Poznajcie siostry Jaśmińskie

Julia najmłodsza, Stanisława środkowa i Katarzyna najstarsza. Trzy siostry Jaśmińskie, które poznajemy w roku 1916 po tragicznej śmierci ich brata Pawła. Mają jeszcze 9-letniego brata Piotrka.

Trzy dziewczyny, małe kobietki. Każda inna, z charakteru i podejścia do otaczającego świata. Katarzyna – najstarsza, dla której ojciec znalazł właśnie kandydata na męża. Tylko, że Kasia nie chce wychodzić za mąż, rodzić dzieci, siedzieć w domu i słuchać męża. Patrzy na swoją matkę Elżbietę i często się zastanawia, czy to jest to, co mama naprawdę chciała w życiu osiągnąć?
Mimo sprzeciwów, które Katarzyna okazuje nawet przyszłemu mężowi, przygotowania do ślubu idą pełną parą. Są zaręczyny, herbatki u przyszłych teściów. I …no właśnie – nie możemy Wam więcej zdradzić, bo i tak już dużo wiecie.
Katarzyna jest odważna, chce łamać stereotypy i mocne przywiązanie do tradycji. Chce wręcz zawalczyć o prawa kobiet do samostanowienia i decydowania: czy chcą wychodzić za mąż, czy chcą rodzić dzieci. Katarzyna dużo czyta i domyśla się, że dzięki nauce można osiągnąć więcej niż tylko zostać posłuszną mężowi żoną i matką. Młodszym siostrom przekazuje też swoje spostrzeżenia. Czy spotkamy się z Katarzyną na jej ślubie? Czy znajdzie szczęście, którego wymiar jest dla niej inny niż wymyślili sobie rodzice? Odpowiedź jest w I tomie „Jaśminowej Sagi. Czas grzechu”.
Stanisława, średnia siostra – równie piękna jak Katarzyna. Czasem niektórzy mylą siostry. Są naprawdę ładne i przyciągają męskie spojrzenia. Stasia, gdy Katarzyna się denerwuje i nie chce wypełnić woli rodziców, namawia ją do posłuszeństwa. Uważa, że rodzice chcą dla dzieci jak najlepiej, że świat jest urządzony tak od wieków, więc nie im – malutkim – nie czas go zmieniać. Jest posłuszna, nie pokazuje swoich uczuć, a przeżywa ich wiele. Zmaga się z rozdarciem między „tak chcę”, a „tak powinno się zrobić”. Ojciec Antoni Jaśmiński także jej, gdy dorasta, znajduje kandydata na męża. Nie jest to wymarzony narzeczony, ale Stasia…no właśnie – zgodna, potulna, milcząca. Jej historia, momentami tragiczna, może być udziałem wielu kobiet: w tamtych i dzisiejszych czasach. I tylko pytanie: kiedy powie „dość”. Koniecznie czytajcie losy Stanisławy i pomyślcie o niektórych współczesnych znanych Wam koleżankach, czy słyszanych historiach małżeńskich.
No i Julia – najmłodsza, można powiedzieć o niej jak rzuciła kiedyś Stanisława: „dzieciuch”. Trochę trzpiotka, podpatrująca dwie starsze, piękne siostry. Jej los poskąpił urody – ma duży nos i blizny po ospie na twarzy. Gdy zaczęła dorastać miała zmartwienie: czy kiedyś znajdzie męża?
Mimo to była wesoła, miała temperament i bardzo lubiła pomagać ojcu w introligatorni. Czy poczekała, aż ojciec znajdzie jej męża? Jak potoczą się jej losy? Weźmie sprawy w swoje ręce, czy będzie czekać na wskazanie narzeczonego? Wiedzcie, że sprawi rodzinie dużą niespodziankę.
Siostry Jaśmińskie – tak różne, jednocześnie tak ciekawe postaci, że nie można wybrać jednej i powiedzieć: ta jest najlepsza. Są pięknie różne i wiedzą, że mogą na siebie liczyć. A to w miłości siostrzanej jest najważniejsze.
Poznajcie siostry Jaśmińskie z „Jaśminowej Sagi. Czasu grzechu” Anny Sakowicz.
Książka już w przedsprzedaży:


******

Anna Sakowicz (ur. 1972 r.), pisać zaczęła dawno temu, podczas studiów na filologii polskiej pracowała jako dziennikarka w szczecińskim „Punkcie Widzenia”. Wiele lat później, już jako doradca metodyczny nauczycieli języka polskiego, została redaktor naczelną regionalnego pisma pedagogicznego „Wokół Szkolnych Spraw”. Pisaniem książek zajęła się w 2014 roku po przeprowadzce do Starogardu Gdańskiego. Wtedy powstał też blog Kura Pazurem, który przyniósł jej wygraną w konkursie literackim. Debiutowała zbiorem opowiadań i humoresek, ale to powieściami obyczajowymi przyciągnęła do siebie wierne grono czytelników. Najpierw trylogia kociewska ‒ jedna z jej części, To się da!, nagrodzona została przez portal Granice.pl. Podobnie wyróżnione zostały Szepty dzieciństwa. Ostatnio ukazały się powieści: Postawić na szczęście i Dogonić miłość, a także Niebieskie motyle. Pisze także dla dzieci – jej najnowsza książka to wydane w Poradni K Listy do A, które otrzymały nominację literacką do nagrody IBBY i nagrodę Komitetu Ochrony Praw Dziecka.

Niedawno ukazał się też, opracowany wspólnie z mężem, Sławomirem Sakowiczem, „Nieprzewodnik rowerowy” po ich ukochanym Kociewiu z pięknymi fotografiami.

Autorka mówi o sobie: „Jestem mamą dorosłej już córki, żoną najwspanialszego męża na świecie i posiadaczką dwóch kocich łobuzów. Zbieram stare książki i uwielbiam jeździć na rowerze. A pisząc, spełniam swoje życiowe marzenie”.

Zakupy razem:

0.00 PLN

Sposób i koszt dostawy wybierzesz w następnym kroku

Twój koszyk jest pusty.

Dokonaj swoich pierwszych zakupów